ARI YOKSA HAYAT YOK!
Balın ötesinde bir mesele: Arılar yaşarsa tarım yaşar, tarım yaşarsa insanlık yaşar!
Bugün soframıza gelen meyveden sebzeye, tarladaki üründen doğadaki bitki çeşitliliğine kadar sayısız yaşam zincirinin görünmeyen kahramanı arılardır.
Çoğu insan arıyı yalnızca bal üreten bir canlı olarak görüyor. Oysa gerçek çok daha büyük:
Arı varsa çiçek var.
Arı varsa meyve var.
Arı varsa sebze var.
Arı varsa tarım var.
Arı varsa doğa var.
Ve arı varsa hayat var!
Bu nedenle arıcılık artık sadece arıcının meselesi olmaktan çıkarılmalı, ülkenin geleceğini ilgilendiren stratejik bir konu olarak ele alınmalıdır.
HERKES BİR KOVANLA BAŞLAYABİLİR
Arıcılığın yaygınlaştırılması yalnızca bal üretimini artırmak anlamına gelmez.
Bahçesinde, uygun koşullarda birkaç kovan bulunduran vatandaş bile doğanın tozlaşma zincirine katkı sağlayabilir. Köylerde, tarım alanlarının bulunduğu bölgelerde ve uygun kırsal alanlarda bilinçli arıcılığın geliştirilmesi, hem üreticiye hem de ekosisteme katkı sağlayabilir.
Ancak burada önemli olan arı yetiştirmenin bilinçli ve kurallara uygun yapılmasıdır. Arı kolonilerinin sağlığı, insan güvenliği ve çevrenin korunması mutlaka gözetilmelidir.
ARICI, DOĞANIN SESSİZ ASKERİDİR
Bir arıcı yalnızca kovanının başında bal bekleyen insan değildir.
O, arının sağlığını korur.
Kolonisini hastalıklardan korumaya çalışır.
Çiçek açan alanları takip eder.
Arının yaşamını sürdürebilmesi için doğayla birlikte hareket eder.
Kısacası arıcı, farkında olarak veya olmayarak ekosistemin korunmasına hizmet eden bir üreticidir.
Bu nedenle arıcıya verilen destek yalnızca bir sektör desteği olarak görülmemelidir.
Arıcıya yapılan yatırım, doğaya yapılan yatırımdır.
Arıya yapılan yatırım, tarıma yapılan yatırımdır.
Tarıma yapılan yatırım ise ülkenin geleceğine yapılan yatırımdır.
DEVLETİN DESTEĞİ ARTIK DAHA KAPSAMLI OLMALI
Türkiye’nin dört bir yanında arıcılık yapan üreticiler, artan maliyetler, arı hastalıkları, iklim değişikliği, kuraklık, yangınlar ve doğal alanların azalması gibi çok sayıda sorunla mücadele ediyor.
Bu nedenle arıcılık politikası yalnızca dönemsel desteklerden ibaret kalmamalıdır.
Arıcılara;
- Kovan ve arıcılık ekipmanı desteği,
- Arı hastalıklarıyla mücadele desteği,
- Arı yem ve besleme maliyetlerine yönelik destek,
- Gezginci arıcılara ulaşım ve konaklama kolaylıkları,
- Yangın bölgelerinde arıcıların korunmasına yönelik özel tedbirler,
- Arı meralarının ve çiçekli alanların artırılması,
- Tarım ilaçlarının arılara zarar vermesini önleyecek daha sıkı uygulamalar,
- Gençlerin ve yeni başlayacak üreticilerin arıcılığa kazandırılması,
- Eğitim ve teknik danışmanlık,
gibi kapsamlı politikalar uygulanmalıdır.
ÇÜNKÜ BU SADECE BAL MESELESİ DEĞİL!
Bir ülkede arıların azalması yalnızca bal üretiminin düşmesi anlamına gelmez.
Tozlaşmanın azalması tarımsal üretimi de etkileyebilir. Bitki çeşitliliği zarar görebilir. Doğal yaşamın dengesi bozulabilir.
Bu nedenle arıcılık tarım politikasının kenarında duran küçük bir başlık değil, tarımın merkezinde değerlendirilmesi gereken stratejik alanlardan biri olmalıdır.
ÇOCUKLARA ARIYI ÖĞRETELİM
Belki de en önemli adım eğitimden geçiyor.
Çocuklarımız arının yalnızca bal yapan bir canlı olmadığını öğrenmeli.
Okullarda arıların doğadaki rolü anlatılmalı. Uygun bölgelerde eğitim amaçlı arıcılık alanları oluşturulmalı.
Çünkü bugün arıyı tanıyan çocuk, yarının doğasını koruyan yetişkini olacaktır.
BİR KOVAN, BİR GELECEK
Artık arıcılığa bakışımızı değiştirmeliyiz.
Arıcıyı yalnız bırakmamalıyız.
Arının yaşam alanlarını korumalıyız.
Tarım ilaçlarının kullanımında arıları koruyacak tedbirleri güçlendirmeliyiz.
Yangınlarla mücadelede arıcıların ve kovanlarının korunmasını da planlamalıyız.
Ve devlet, arıcılık sektörünü çok daha güçlü, sürekli ve kapsamlı bir destek programıyla ayağa kaldırmalıdır.
Çünkü mesele bir kavanoz baldan çok daha büyük.
Mesele soframızdaki yiyecek.
Mesele tarlamızdaki ürün.
Mesele doğanın dengesi.
Mesele gelecek nesiller.
ARIYI KORUMAK, HAYATI KORUMAKTIR.
Bugün bir arının değerini küçümseyenler, yarın arının yokluğunun değerini çok ağır ödeyebilir.
Devlet, üretici ve vatandaş el ele vermeli; arıcılık Türkiye’nin geleceği için stratejik bir alan olarak görülmelidir.
Çünkü unutmayalım:
